Co jeszcze trwa?...
Dzisiaj jest: środa, 6 maja 2026 r. (126 d.r.)
Beniny, Filipa, Judyty
;) Międzynarodowy Dzień Bez Diety
Jutro (jeżeli będzie!): czwartek, 7 maja 2026 r.
Augusta, Gizeli, Ludomiry
Europejski Dzień e-Aktywności Obywatelskiej
 |   serwis   |   wydarzenia   |   informacje   |   skarby Ziemi Proszowskiej   |   Redakcja   |   tv.24ikp.pl   |   działy autorskie   | 
 |   ludzie ZP   |   miejsca, obiekty itp.   |   felietony, opracowania   |   kącik twórców   |   miejscowości ZP   |   ulice Proszowic   |   pożółkłe łamy...   |   RP 1944   | 
 |   wykaz   |   kościoły   |   kaplice   |   figury   |   krzyże   |   dwory   |   młyny   |   dzwonnice   | 
 inne archit. 
 |   przyrodnicze   |   utracone   |   inne...   | 

serwis IKP / Skarby ZP / miejsca, obiekty... / inne architektoniczne / Co jeszcze trwa?...



 warto pomyśleć?  
Jeśli będzie trzeba, zrobię to co będzie trzeba.
(podniesione z ulicy)

  artykuły popularne  
Proszowice styczeń 1945
Proszowice, 22-08-2025
 red.
Film Staszka Bernackiego z rekonstrukcji historycznej zorganizowanej przez Stowarzyszenie Gniazdo - Ziemia Proszowicka w dniu 10 czerwca 2012...
Wyróżniono 2. "nasze"...
22-08-2025 red.
Jelenia Góra - PAMIĘTA!
1-08-2025 Andrzej Powidzki
w krakowskim Archiwum...
13-08-2025 Marcin Szwaja
6  maja   - środa
7  maja   - czwartek
8  maja   - piątek
9  maja   - sobota
DŁUGOTERMINOWE:

NA SKRÓTY
  • prossoviana on-line

  • Rzeczpospolita Partyzancka 1944



  • Co jeszcze trwa?...
    budynek dawnych koszar rosyjskich w Nowym Brzesku

    widok na dawne koszary rosyjskie (po prawej stronie) w Nowym Brzesku przy drodze do Sandomierza
    (fot. Marcin Szwaja)

    Nowe Brzesko, 28-01-2022

         Koszary to budynek i teren wydzielony dla wojska na cele mieszkalne. W ówczesnym powiecie miechowskim, w czasie zaborów, wszystko było podporządkowane pod obcego okupanta. W większych miejscowościach adoptowano i przystosowywano zabudowania na "nowe", potrzeby carskiej władzy. Dzisiaj, ten czas niewoli się zatracił, niemal całkowicie w krajobrazie i pamięci. Jednak jest jeszcze kilka takich miejsc, gdzie odczuwa się ten XIX-wieczny klimat, udokumentowany budowlanym zabytkiem. Poniekąd jest to szczęście, iż on przetrwał i właśnie teraz można sobie wyobrazić, jak to wtedy było- w prorosyjskim Nowym Brzesku, na lewym brzegu Wisły...

         Historia zaczyna się u schyłku kampanii Napoleona I Bonaparte. A dokładnie w 1814 roku. Wtedy to, w czasie "bitwy narodów" Pod Lipskiem, francuski cesarz odniósł klęskę w konfrontacji z koalicją Prus, Rosji, Austrii, Szwecji i Anglii. Polskie wojsko, w tym ostatecznym starciu też poniosło klęskę, składając najwybitniejszą ofiarę, bohatera narodowego - księcia Józefa Poniatowskiego, tonącego w nurtach rzeki Elstery. Rosyjska nawałnica i dominacja wylała się na całe Królestwo Polskie. Zwycięzcy opanowali także miasteczko - Nowe Brzesko.

         Dawny obiekt gdzie handlowano solą, i na pobliskim terenie Placu Solnego (dzisiejszy Plac Wolności) zaadoptowano około 1830 roku, na koszary rosyjskie i stajnie garnizonu carskiej straży granicznej. Wówczas dzierżawcą majątku był Walenty Wałecki - pułkownik 4 Pułku Strzelców Konnych Królestwa Polskiego. Posiadacz orderu Virtuti Militari i krzyża Legii Honorowej. W 10 lat później, po jego śmierci (1 grudnia 1860 r.), 1 stycznia 1870 roku, zgodnie z ukazem carskim, miasto traci swoje prawa i staje się zwykła osadą. Odbywa się kolejna budowa obiektów i przystosowanie już istniejących dla rosyjskiej jednostki ochrony pogranicza. Są to budynki: dowództwa straży, koszary, więzienie, stajnie, cerkiew i plac apelowy.

    cerkiew poganiczna św. Mikołaja Cudotwórcy widok okresu I wojny światowej lub zaraz po niej
    (fot. chram.com.pl)

         Stacjonuje tutaj sztab 15 Nowobrzeskiej Brygady Korpusu Pogranicznej Straży KPS. Stan osobowy jest imponujący i liczy kilkuset żołnierzy wraz z kadrą oficerską. Liczba ta stanowi 33. procentową społeczność, wśród 2 tysięcznej ludności polskiej miasteczka. Uzbrojona załoga wchodziła w skład okręgu zawichojskiego BSG, jako jedna z 31 jednostek Korpusu Pogranicznej Straży, działających w VII okręgach imperium rosyjskiego. Obejmował on południowa granice z Cesarstwem Austriackim a od 1866 r Austro-Węgrami, od Tomaszowa Lubelskiego, aż po Olkusz.

         Poza tym skład pozostałych oddziałów stanowił placówki w: Michałowicach (liczba posterunków - 8, oficerów - 1, wachmistrzów - 1, s.konnych - 27, pieszych - 23), Igołomi (liczba posterunków - 8, oficerów - 2, s.konnych - 19, pieszych - 18), Sierosławicach (liczba posterunków - 8, oficerów - 2, wachmistrzów - 1, s.konnych - 12, pieszych - 25), Sokołowicach (liczba posterunków - 8, oficerów - 2, wachmistrzów - 1, s.konnych - 8, pieszych - 24).

    15 Nowobrzeska Brygada SG ze sztabem w mieście stanowiła oddziały: sztab I batalionu w Michałowicach, sztab II b. w komorze "Baran" (Kocmyrzów), sztab II b. w Nowym Brzesku, sztab IV b. w Nowym Korczynie.

    Można znaleźć kilka nazwisk oficerów stacjonujących w Nowym Brzesku:
    • 1890 r. - porucznik Władimir Błagodarow lat 28,
    • 1893 - porucznik Fiodor Kochanow lat 30,
    • 1894 - podpułkownik Kleonik Passzkowskij lat 50, porucznik Władimir Brokner luteran lat 30,
    • 1901 - rotmistrz Gieorgij Radkiewicz lat 38, syn szlachcica z dziedzicznej guberni czernichowskiej. Jego syn Boris w latach 1911-1914, kształcił się w szkole-przytułku towarzystwa "Białego Krzyża".
    • 1902 - porucznik Wiktor Wilhelm Farengoltz lat 32,
    • 1912 - kornet Jewgienij Fiodorow lat 27.
         Zdarzył się też osobliwy przypadek gdzie, dowódca batalionu pułkownik Andriej Majdaniuk po przejściu na emeryturę zamieszkał w Nowym Brzesku do 19 maja 1906 r. (nie wiadomo, jak potoczyły się jego dalsze losy).

    W 1898 roku stan osobowy wynosi 300 osób, a pochodzenie rekrutów skierowanych do Nowego Brzeska, przedstawia się w następujący sposób: gubernia wołyńska - 75, kijowska - 50, kostromska - 40, saratowska - 75, tambowska - 60.

    W 1909 roku: gubernia wołyńska - 59, mińska - 100, kałuska - 80, besarabska - 90.

    Strażnik konny - Nowobrzeska Brygada KPS. Na obrazie, w tle widok Petersburga z fragmentem pomnika konnego Piotra i (rosyjska straż graniczna podlegała wówczas pod bezpośrednią jurysdykcję Departamentu Opłat Celnych Ministerstwa Finansów w Petersburgu, 1864-1893); na pierwszym planie namalowany strażnik na koniu; pod spodem napis - Na pamiątkę mojej wojennej służby - Nowobrzeskiej Brygadzie Pogranicznej Straży - Stiepan P. Goliakow. Ten obrazek, to dość popularne w owym czasie dziełko, wykonywane "taśmowo" - rzecz polegała na wstawieniu twarzy zamawiającego w ów konny portret. Zdjęcie wykonano w Kaliszu
    (źródło: Naddłubiańskie pejzaże...)

         Nowobrzeska jednostka pilnowała odcinka granicznego od Kocmyrzowa-Baran, Cła aż do Koszyc. Granice dozorowali strażnicy piesi oraz duża ilość strażników konnych tzw. dojezdników. Długość ochraniającego odcinka wynosiła 184 wiorsty, a na 1 wiorstę przypadało od 6 do 7 strażników. Głównym zadaniem strażników było nadzorowanie granicy, ochrona przez nielegalną kontrabandą, przemytem i nielegalnym ruchem osobowym. I tak np. Średnia zatrzymanej kontrabandy w 1896 roku: 5410, konfiskaty 200.

    W 1912 roku dokonano takich zatrzymań 9830, a konfiskat mienia - 3738.

         Wśród obowiązków zakradała się też skłonność do beztroskiej zabawy. I taki przypadek odnotowano pod koniec lutego 1910 r., gdzie Stiepan Miaczin: [...] Strażnik konny w stopniu podoficera michałowickiego 15 Nowobrzeskiej BSG, w czasie pełnienia obowiązków służbowych wziął udział w weselu w jednej z pobliskich wsi. Czynnie brał udział w zabawie, racząc się trunkami i całkowicie zapominając o ochronie granicy państwa. Za ten czyn zapłacił wysoką cenę. Został zdegradowany do rangi szeregowca oraz odebrano mu wyższy wymiar wynagrodzenia [...].- cytat z "Rosyjska straż...

         Bilansem tych ekscesów są też heroiczne i bohaterskie postawy, gdzie nagradzano ich medalami. Jak np.: [...] Za uratowanie ginących w 24.06.1891 roku, strażnicy konni Łapin i Wielikij oraz strażnik pieszy Kasjanow uratowali tonącą w Wiśle chłopkę Katarzynę Mamel.

    I 28 maja 1896 r- strażnik konny Afanasij Demczenko uratował z płonącego domu we wsi Wawrzeńczyce, troje niepełnoletnich dzieci chłopa Antoniego Palińskiego [...]
    .- cytat z "Rosyjska straż...

         Głównym punktem przywracania do zdrowia rosyjskich pograniczników, był szpital w Busko-Zdrój. Z 12 brygad, a z tej Nowobrzeskiej, liczba strażników i oficerów leczących się w stacji sanitarnej wyniosła aż 22 osoby (najwięcej) w 1897 roku.

         Na przestrzeni lat stan psychiczny kadry, też był wystawiany na różne próby. Jedną z nich było samobójstwo, które odnotowano 8 marca 1913 roku, Wtedy to odebrał sobie życie uczeń pisarski Wasilij Żukow, strzelając z własnej broni.

         Carscy żołnierze i urzędnicy stacjonowali tu do wybuchu I wojny światowej (1914 r.). W opuszczonym sąsiednim budynku Sztabu Nowobrzeskiej Brygady Pogranicznej Straży, urządzono szkołę powszechną. A którą wyburzono w czasie II wojny światowej.

    Obecnie ostatni zabytek (przy drodze krajowej nr 79) spełnia kilka funkcji administracyjnych:
    1. Punkt Przyjęć Dzielnicowego Gminy Nowe Brzesko.
    2. Punkt konsultacyjno-informacyjny ds. profilaktyki uzależnień.
    3. Siedziba związku kombatantów Rzeczypospolitej Polskiej i Byłych Więźniów Politycznych - Koło Gminne w Nowym Brzesku.
    4. Biuro Polskiego Stronnictwa Ludowego - Zarząd Gminny w Nowym Brzesku.
    5. Strzelnica Sportowa.
    6. Pomieszczenia GOK-u (Gminnego Ośrodka Kultury).
         Została jeszcze alejka jesionowa, przecinająca cały kompleks koszar rosyjskich. Prawosławna cerkiew po 2006 roku została przekształcona na potrzeby Centrum Kultury i Promocji. No i ten sławetny Plac Solny, na którym rośnie trawa i odbywają się imprezy kulturalne. Zielony skwer także zachęca do spacerów relaksacyjnych i sentymentalnych.

    opracowanie: Marcin Szwaja   


    PS Mam nadzieję że kiedyś, w przyszłości powstanie tutaj muzeum regionalne czy izba pamięci, poświęcona dawnym dziejom Nowego Brzeska. W końcu historia miasteczka jest ciekawa i zasługuje na szersze zaprezentowanie swych walorów, nie tylko dla samych mieszkańców ale też turystów. Szczególnie przy tak znanym trakcie od Krakowa do Sandomierza.


    ŹRÓDŁA, BIBLIOGRAFIA:
    1. Komora Nowe Brzesko - Sierosławice; Naddłubiańskie pejzaże, nr 2 (38) 2014
    2. Krzysztof Latawiec; Rosyjska straż graniczna w Królestwie Polskim w latach 1851-1814; Lublin 2014

    3. pl.wikipedia.org
    4. history.org.ua
    5. 24ikp.pl
    6. academia.edu
    7. chram.com.pl


    idź do góry powrót

     
    strona redakcyjna

    regulamin serwisu

    zespół IKP

    dziennikarstwo obywatelskie

    legitymacje prasowe

    wiadomości redakcyjne

    patronat medialny

    kontakt z redakcją

    archiwum
     
    reklama w IKP

    szczegóły

    ceny




    ogłoszenia

     
    copyright © 2016-... Internetowy Kurier Proszowski; 2001-2025 Internetowy Kurier Proszowicki
    Nr rejestru prasowego 47/01; Sąd Okręgowy w Krakowie 28 maja 2001
    Nr rejestru prasowego 253/16; Sąd Okręgowy w Krakowie 22 listopada 2016

    w nagłówku i stopce portalu wykorzystano zdjęcia autorstwa Damiana Króla - DZIĘKUJEMY!
    w nagłówku panorama Koniuszy, natomiast w stopce głowice kolumn (wejście na teren kościoła w Proszowicach od strony rynku)

    KONTAKT Z REDAKCJĄ