"Nasz" literat, krytyk literacki w małopolskiej Solidarności
Bogdan Rogatko
Bogdan Rogatko (fot. nowadekada.pl)
Proszowice, 31-10-2022
Hebdów, to wieś w gminie Nowe Brzesko przy drodze krajowej nr 79, znany z cennego zabytku sakralnego, jakim jest Klasztor ponorbertański (obecnie własność Pijarów), z pierwszej połowy XII wieku. Ta osada nad Wisłą, posiada fascynującą historię, w której nie brakuje sławnych osobistości. Jedną z takich lokalnych "person" był...
Bogdan Rogatko (fot. sppkrakow.pl)
Bogdan Rogatko pseudonim- E (Wydawca), Dżoker, Ouidam, urodził się 20 maja 1940 roku w Hebdowie. Studia ukończył na wydziale polonistyki Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie.
Swoją przygodę z prasą zaczynał w "Tygodnika Powszechnym" w 1964 roku, publikując tam swoje artykuły. Pełnił tam funkcję edytora, krytyka literackiego i publicysty.
Następnie dzielił się swoimi uwagami we "Współczesnościach", "Życiu Literackim", "Miesięczniku Literackim", "Literaturze", "Pamiętniku Literackim", "Studiach Estetycznych".
Pracował w Wydawnictwie Literackim, na stanowisku dyrektora działu krytyki literackiej przy krakowskim oddziale Państwowego Wydawnictwa Naukowego oraz w redakcji "Życia Literackiego". Przez dwa lata, od 1990-1992 roku, był pracownikiem naukowym w krakowskim UJ-cie. W późniejszym okresie prezesuje Krakowską Fundacją Kultury, wydając tam pismo "Dekada Literacka" do 2005 roku. Jednocześnie był redaktorem "Property Journal" i członkiem redakcji "Nowa Dekada Krakowska".
W czasie stanu wojennego (1981-83 r.) stał się celem ostrej cenzury komunistycznych władz. Kolejno stracił pracę w redakcji "Życia Literackiego" i prasie wydawanej przez RSW Prasa-Książka-Ruch. Od 1983 do 1989 roku współredagował czasopismo "Miesięcznik Małopolski". Wstąpił do małopolskiego związku "Solidarności" i zarządzał podziemnym wydawnictwem "Libertas".
Publikował artykuły w wielu wydawnictwach, tzw.: "drugiego obiegu". Także jego teksty można było czytać w pismach zagranicznych (emigracyjnych). Były to: paryska "Kultura", pod pseudonimem "Józef Danecki" i w "Kontakcie" jako "Mikołaj Ruszkowski".
W 1988 roku przebywał na stypendium Jerzego Giedroycia w Paryżu. Po powrocie do kraju, mocniej zaangażował się w ruch ogólnospołeczny. Jest członkiem redakcji "Głosu Wyborczego Solidarności" i gazety Małopolskiego Komitetu Obywatelskiego "Solidarność". Od 1989 roku działa w Stowarzyszeniu Pisarzy Polskich. Ostatnim stanowiskiem w jego karierze zawodowej było wiceprezesostwo Krakowskiej Fundacji Literatury oraz Europejskiego Instytutu Nieruchomości.
Wydał kilka książek: Utopia Młodej Polski - 1972, Holuj - 1978, Zofia Nałkowska - 1980, Linie przerywane. O literaturze polskiej XX wieku - 1988, Czas zbliżeń. Szkice i wspomnienia - 2015, Kraków literacki. Impresje i listy do poetek - 2016.
Został wyróżniony miedzy innymi, nagrodą Specjalną Ministra Infrastruktury za wysoki poziom edytorski oraz wnikliwą prezentację problematyki z dziedziny gospodarki nieruchomościami w 2009 roku, od czasopisma "Życia Literackiego" otrzymał w 1981 nagrodę "Pulcul Fundation" i za działalność kulturalną w 1988 r.
Oprócz literatury jego życie wypełniały także inne zainteresowania: kinematografia, muzyka, taniec czy też sztuka.
Zmarł 30 stycznia 2017 roku w Krakowie. Jest pochowany na cmentarzu Rakowickim w Krakowie.
opracowanie: Marcin Szwaja
ŹRÓDŁA, BIBLIOGRAFIA:
Adam Gliksman; Leksykon Ludzie Małopolskiej "Solidarności", tom II; Kraków 2017
w nagłówku i stopce portalu wykorzystano zdjęcia autorstwa Damiana Króla - DZIĘKUJEMY!
w nagłówku panorama Koniuszy, natomiast w stopce głowice kolumn (wejście na teren kościoła w Proszowicach od strony rynku)
NA SKRÓTY
