 |
 |
|
Dzisiaj jest: poniedziałek, 21 września 2026 r.
(264 d.r.) |
|
|
|
Jutro (jeżeli będzie!): wtorek, 22 września 2026 r. |
|
|
|
|
serwis IKP / działy autorskie / politologia, poglądy Piotra / Czy uczeń przerósł mistrza? - cz.2 dlaczego nie sprzymierzyliśmy się z Niemcami i zostaliśmy zaatakowani przez ZSRR
|
 |
warto pomyśleć? |  |
|
Jeśli będzie trzeba, zrobię to co będzie trzeba.
(podniesione z ulicy)
|
||
 |
 |
 |
 |
 |
 | ||||||||||||||
|
|||||||||||||||||
 |
 | ||||||||||||||||
|
 NA SKRÓTY |
|
|
|
|
 |
 |
 |
 |
||
 |
 |
 |
Czy uczeń przerósł mistrza? - cz.2 dlaczego
nie sprzymierzyliśmy się z Niemcami i zostaliśmy zaatakowani przez ZSRR
 |
| wojewoda śląski M.Grażyński, marszałek Polski E.Rydz-Śmigły i gen. Wł.Bortnowski w Czeskim Cieszynie 12 października 1938 r. (źródło: wikipedia.org) |
Warszawa, 19-09-2026
W piątek 17 kwietnia 1939 r. odbywają się dwa dyplomatyczne spotkania: Jedno prowadzi Minister Spraw Zagranicznych ZSRR M.Litwinow z dyplomacją angielską i francuską, trójprzymierze przeciwko Niemcom. Drugie odbywa się w Berlinie - ambasador radziecki Mierekałow informuje sekretarza stanu E. von Weizaskaera, że [...] Nie istnieją żadne powody dla, których oba państwa nie mogłyby utrzymywać normalnych stosunków albo lepszych. Ideologia nie odgrywa tu żadnej roli [...].
Po zajęciu Zaolzia przez Polskę - w swoich pamiętnikach Lord Winston Churchill - napisał o Polakach: [...] Polacy są najdzielniejsi wśród dzielnych, zbyt często prowadzeni przez najpodlejszych z podłych [...].
Po szantażu czechosłowackiego prezydenta Emila Hachy zbombardowaniem Pragi i zajęciu Czech i Moraw oraz wzięciu Słowacji pod "ochronę" angielscy i francuscy politycy pozbywają się złudzeń co do zachowania pokoju w Europie. Jednakże skuteczności obrony upatrują w ZSRR. Polska w ich mniemaniu jest współwinną tragedii Czechosłowacji.
 |
| wojewoda śląski M.Grażyński, marszałek Polski E.Rydz-Śmigły i gen. Wł.Bortnowski w Czeskim Cieszynie 12 października 1938 r. (źródło: wikipedia.org) |
Dyplomacja Polska spodziewając się niekorzystnego rozwoju wypadków w przyszłości liczyła wtenczas na pomoc militarną Węgier - podobnie jak podczas wojny z bolszewikami 1920 r.
Gen. Ludwik Beck - Dowódca Wojsk Lądowych Werhachtu (przy odbudowie, którego odegrał kluczową rolę po dojściu Hitlera do władzy) jako jedyny wyższy dowódca wojskowy III Rzeszy sprzeciwia się planom wojennym Hitlera twierdząc, że Niemcy nie są w stanie wygrać tej wojny. Po kryzysie sudeckim 1938 r. podaje się do dymisji. Od tej pory w Niemczech jest uważany za polityczno - wojskowego lidera opozycji antyhitlerowskiej. 20 lipca 1944 r. popełnia samobójstwo po załamaniu się operacji Walkiria.
 |
| gen. Ludwig Beck - dowódca wojsk lądowych Werhachtu - po zajęciu Sudetów w marcu 1938 r. podał się do dymisji w proteście przeciwko polityce wojennej Hitlera (źródło: wikipedia.org) |
31 marca 1939 r. angielski premier Chamberlain informuje Izbę Gmin iż rząd Jego Królewskiej Mości dochowa przyrzeczenia, że na wypadek jakichkolwiek działań wojennych mogących wyraźnie zagrozić niepodległości Polski, i które by Rząd Polski uznał za konieczne odeprzeć przy użyciu swych sił zbrojnych - Rząd Angielski będzie się czuł zobowiązany do udzielenia Rządowi Polskiemu natychmiastowego poparcia będącego w jego mocy. Chamberlain oznajmił także że Rząd Francuski zajmuje identyczne stanowisko. Niebawem został zawarty dwustronny pakt z Polską o wzajemnej pomocy w tej sprawie. Dla Hitlera jest to sygnał że tylko porozumienie ze Stalinem daje mu szanse uniknięcia okrążenia. Stalin zaś zrozumiał że wojna jest nieunikniona i wie także że to on trzyma klucze do puszki Pandory. Rozpoczyna zatem polityczną grę, która nie ma sobie równych w historii.
 |
| Neville Chamberlain - premier brytyjski i minister spraw zagranicznych, liczył, że polityka ustępstw wobec faszystowskiego psychopatycznego przywódcy zapewni pokój w Europie i na świecie (źródło: wikipedia.org) |
Drugie odbywa się w Berlinie - ambasador radziecki Mierekałow informuje sekretarza stanu E. von Weizaskaera, że "...Nie istnieją żadne powody dla, których oba państwa nie mogłyby utrzymywać normalnych stosunków albo lepszych. Ideologia nie odgrywa tu żadnej roli".
Stalin liczy się jeszcze z możliwością zerwania kontaktów z Niemcami, wobec tego nie utrzymuje w Berlinie dyplomatów wysokiej rangi po to aby "plotki" o bliższych kontaktach móc uznać za teorie spiskowe. 27 kwietnia 1939 r. Rząd Rzeszy wypowiada niemiecko - polską deklarację o niestosowaniu przemocy i jednocześnie niemiecko - angielski traktat w sprawie flot. Następnego dnia Hitler ogłasza te wypowiedzenia w przemówieniu na forum Reichstagu i odrzuca wezwanie Prezydenta USA F.D.Roosevelta do międzynarodowej konferencji i rezygnuje z tradycyjnych już uwag o wrogości wobec Związku Radzieckiego.
3-go maja 1939 r. Stalin zdejmuje ze stanowiska Ludowego Komisarza Spraw Zagranicznych Maxima Litwinowa i powierza ten urząd W.M.Mołotowowi. Mołotow nie ma złudzeń co do zmiany polityki ZSRR wobec III Rzeszy. Dotychczasowy Ludowy Komisarz Spraw Zagranicznych Litwinow był zwolennikiem wspólnego frontu z Zachodem i polityki kolektywnego bezpieczeństwa przeciwko faszystowskim Niemcom. Jest także Żydem. Prasa radziecka zauważa że ZSRR zaczął uwalniać się z wszelkich wpływów żydostwa. Hitler pojął sygnał. Dyplomaci obu reżimów dostrzegają nadchodzące zmiany polityczne.
5-go maja 1939 r. Minister Józef Beck w swoim przemówieniu w polskim parlamencie daje odpowiedź na przemówienie Hitlera z 28 kwietnia. W przemówieniu J.Beck ujawnia przed parlamentem cały rozmiar sporu jaki toczy się od pół roku między obydwoma państwami.
Dwa dni później w Moskwie M. Mołotow zaprasza na wizytę polskiego ambasadora Wacława Grzybowskiego i wygłasza pochwały pod adresem sejmowej mowy Józefa Becka, a następnie zdaje relację z radzieckich negocjacji z mocarstwami zachodnimi oraz informuje W.Grzybowskiego, że ZSRR w swej nocie do Anglii i Francji z 17 kwietnia 1939 r. Związek Radziecki zadeklarował gotowość udzielenia Polsce pomocy wojskowej pod warunkiem zgody strony polskiej na wkroczenie wojsk radzieckich do Polski oraz rezygnacji z sojuszu z Rumunią, który skierowany jest przeciwko ZSRR. Poza tym Moskwa musiała by uzyskać zapewnienie, że gwarancje Angielskie skierowane sa tylko przeciwko Niemcom. Ambasador Grzybowski odpowiedział, że Polska do wszystkich swoich sąsiadów ma stosunek pokojowy. Polska cieszy się także ze współpracy pomiędzy mocarstwami zachodnimi, a ZSRR i nie zamierza rezygnować z sojuszu z Rumunią. Więcej informacji przekaże po zasięgnięciu instrukcji z Warszawy.
9 maja przed wieczorem Minister Spraw Zagranicznych Francji Georges Bonnet otrzymuje telegram od swojego ambasadora w Berlinie Roberta Coulondre, z którego dowiaduje się, że od wczorajszego dnia w Berlinie utrzymują się pogłoski o propozycjach Niemiec pod adresem Moskwy, które mogą prowadzić do podziału Polski.
Następnego dnia jest środa 10 maja 1939 r. W Obersalzbergu Hitler przyjmuje przedstawicieli ministerstwa spraw zagranicznych przy kancelarii III Rzeszy w obecności gen. płk. Wilhelma Keitela i pyta ich o powody zwolnienia Litwinowa. Po wysłuchaniu szczegółów relacji, które wygłosił radca Hilger. Chce się dowiedzieć czy Stalin jest gotów porozumieć się z Niemcami. Radca Hilger wskazuje na przemówienie Stalina z 10 marca 1939 r., które potwierdza ten domysł. Radca Hilger wspomina "...byłem zaskoczony że ani Hitler ani Ribbentrop nie znali tego przemówienia, mimo że moskiewska ambasada wyczerpująco o nim informowała. Na prośbę Ribbentropa musiałem dwukrotnie cytować odnośny akapit...". Ostatecznie Hitler decyduje o wysłaniu do Moskwy radcy Schnurrego w celu kontynuowania negocjacji gospodarczych.
14 maja 1939 r. w niedzielę do Paryża przybywa Polski minister wojny, gen. Tadeusz Kasprzycki w towarzystwie zastępcy szefa polskiego Sztabu Generalnego płk. Jaklicza celem prowadzenia rozmów na temat układu wojskowego z Francją.
17 maja 1939 r. w środę radziecki chargé d'affaires Aschatow wyjaśnia radcy Schnurremu, iż pomiędzy Rzeszą Niemiecką a Związkiem Radzieckim nie istnieją sprzeczności w sferze polityki zagranicznej i w związku z tym nie ma powodów do antagonizmów obu państw. Jego dalsza wypowiedź niesie taki sens: - mimo braku antagonizmów ZSRR czuje się zagrożony przez Niemcy i czy w związku z tym wstrzemięźliwość Niemieckiej prasy ma tylko charakter taktyczny i że z pewnością istnieje możliwość wprowadzenia jasności w tej sprawie. Aschatow informuje dalej, że "...przy obecnym stanie rzeczy nie dojdzie chyba do żadnego układu pomiędzy ZSRR a Anglią".
W piątek 19 maja 1939 r. w Paryżu polski minister wojny gen. Kasprzycki i szef francuskiego Sztabu Generalnego podpisują tajną umowę wojskową.
W poniedziałek 22 maja 1939 r. III Rzesza i Włochy podpisują układ sojuszniczy zwany "paktem stalowym". Mussolini ocenia ten układ jako rękojmię stałego pokoju. Hitler upatruje w nim możliwości politycznego osłabienia Anglików i Francuzów. Tego samego dnia Angielskie MSZ po rozważeniu wszystkich pozytywów i negatywów decyduje o wydaniu memorandum na dalsze negocjacje z Moskwą.
Także 22 maja 1939 r. w Głównym Urzędzie Bezpieczeństwa Rzeszy (RSHA) utworzony zostaje ośrodek II P (Polska), którego główne zadanie polega na kompletowaniu centralnej kartoteki osób, organizacji i instytucji [dop. aut. - także kościoła katolickiego i kościołów innych wyznań]. Kartoteka ma służyć jednostkom specjalnym działającym na terytorium polskim w czasie agresji w ramach operacji służby bezpieczeństwa SD.
opracowanie: Piotr Staniszewski
ŹRÓDŁA, BIBLIOGRAFIA:
- Kalendarium wydarzeń II wojny światowej Janusz Piekałkiewicz
| idź do góry | powrót |
 |
|
|
|
