|
Wieś to nie cisza, to życie. To chleb, kurz, zapach gnoju, kombajn o 23 czy kogut o piątej...
 |
| (fot. zbiory autora) |
Proszowice, 21-08-2025
Z okna mojego domu widzę kombajn. Czerwony, potężny, sunie przez pole jak statek przez morze zboża. Za nim kurz, przed nim plony. Obok ludzie - nie turyści, nie gapie - tylko sąsiedzi, którzy wiedzą, że chleb nie rośnie w sklepie.
Mieszkam na wsi. Nie od wczoraj. I wiem, że wieś to nie tylko zachody słońca i śpiew skowronków. To również pianie kogutów o piątej rano, zapach obornika, krzyki gęsi, dźwięk traktora o zmierzchu. To rytm, który nie zna weekendów ani urlopów. To życie, które nie pyta, czy komuś przeszkadza.
Ja, człowiek wychowany na wsi, miałem swój epizod mieszkania w mieście - w Krakowie. Mieszkałem kilka lat blisko Rynku. Ale po jakimś czasie podziękowałem, bo nie za bardzo widziałem się w miejskim zgiełku, szumie, nocnych krzykach, głośnych tramwajach i zapachach, jakimi czuć miasto.
I nigdy nie przyszło mi na myśl, aby żądać, żeby to miasto dostosowało się do moich wymagań i oczekiwań. Nigdy nie przyszło mi do głowy, aby - sarkastycznie mówiąc - żądać łanów zboża nad Wisłą koło Wawelu.
Dlatego nie za bardzo rozumiem tych, którzy kupują działki przy gospodarstwach, a potem skarżą się, że "śmierdzi", że "za głośno", że "kur za dużo".
Bo przecież szynka nie jest z biedronki, tylko ze świnki, którą trzeba gdzieś wychować. Mąka na chleb nie powstaje w sklepie, ale w młynie - ze zboża, które wyrosło na polu, zasilonym gnojem z obory. A skrzydełka z KFC nie rosną na drzewach, tylko są z kur, które gdaczą, pieją i pachną... jak to kury.
Wieś to nie dekoracja, TO FABRYKA ŻYCIA!
Zanim więc ktoś zdecyduje się na przeprowadzkę "dla spokoju", niech się zastanowi, czy ten spokój to naprawdę to, czego szuka. Bo wieś nie milczy - ona mówi, pracuje, pachnie i ... karmi.
Prawda?
Zbigniew S. Grzyb (http://wislon.tv/autor.html)
|
|
NA SKRÓTY
