 |
 |
|
Dzisiaj jest: poniedziałek, 28 września 2026 r.
(271 d.r.) |
|
|
|
Jutro (jeżeli będzie!): wtorek, 29 września 2026 r. |
|
|
|
|
| |||||||||||||||
 |
serwis IKP / Skarby ZP / ludzie ZP / "zwykli - niezwykli" / Muzyka i śpiew to jest... CAŁE moje życie
|
 |
warto pomyśleć? |  |
|
Jeśli będzie trzeba, zrobię to co będzie trzeba.
(podniesione z ulicy)
|
||
 |
 |
 |
 |
 |
 | ||||||||||||||
|
|||||||||||||||||
 |
 | ||||||||||||||||
|
 NA SKRÓTY |
|
|
|
|
 |
 |
 |
 |
||
 |
 |
 |
Muzyka i śpiew to jest... CAŁE moje życie
Agnieszka Zastawna
 |
| (źródło: archiwum Agnieszki) |
 |
| (źródło: archiwum Agnieszki) |
Proszowice, 28-09-2026
Muzyka to taka dziedzina sztuki z którą nie odłącznie mamy do czynienia w codzienności, podczas naszej ziemskiej egzystencji. Jej pierwszych dźwięków uczyliśmy się w szkole podstawowej, wyczuwając rytm współtworzyliśmy harmonię w rówieśniczej klasie, tak aby nowo powstała melodia zbytnio nie różniła się od oryginalnego utworu. Do osiągnięcia tego artystycznego celu trzeba także dołączyć wspólny śpiew. A ta sztuka operowana swoim głosem jest sporym wyzwaniem, gdyż nie każdy ma śmiałość, odwagę, talent do wyrażania treści w sposób emocjonalno-estetyczny.
Lecz zazwyczaj w szkolnej grupie, łatwiej sprostać takiemu wyzwaniu. Inaczej wygląda sytuacja, gdy trzeba zaprezentować swoje wykonanie w solowej aranżacji i wystąpić na żywo przed publicznością. Bo cytując tekst Jonasza Kofty, a tenże utwór rozsławił i wykonał aktor teatralny i filmowy Jerzy Stuhr podczas Festiwalu w Opolu w 1977 roku brzmi logicznie:
Śpiewać każdy może,
Trochę lepiej lub trochę gorzej.
Ale nie o to chodzi
jak co komu wychodzi...
A przecież warto próbować i się nie zrażać krytyką obcych ludzi, wiedząc sercem i duszą, że ten rozrywkowy dar sprawia przyjemność, poprawia zdrowie emocjonalne, psychiczne oraz fizyczne. Z takich wyzwań i marzeń o piosenkarstwie, rodzą się późniejsi wokaliści, idący drogą amatorska lub zawodową. Takie urzeczywistnienie pragnienia z lat dziecinnych cały czas konsekwentnie ucieleśnienia jedna z naszych mieszkanek Naszego powiatu. A jest nią...
 |
| (źródło: archiwum Agnieszki) |
Agnieszka Zastawna urodziła się 29 lipca 1981 roku w Proszowicach. Gdy kończyła szkołę podstawową nr 2 im. 6. Brygady Powietrznodesantowej gen. bryg. Stanisława Sosabowskiego w Proszowicach, w czasie ósmej klasy jej wychowawczyni Wioletta Kowalska zadała swoim uczniom pytanie: "Kim w życiu chcesz zostać?". Agnieszka bez namysłu napisała odpowiedź na karteczce: "Ja chcę być piosenkarką". Ale nie tak szybko los pozwolił jej dotrzymać tego zobowiązania, ze względu na profil edukacyjny. Bowiem najpierw debiutowała w Technikum Ogrodniczego w Zespole Szkół w Piotrkowicach Małych, by ostatecznie ukończyć Technikum Gastronomicznych Zespołu Szkół Budowlany nr 2 w Krakowie, kończąc ją z bardzo dobrymi wynikami.
Wówczas, kierując się wewnętrznym głosem, postanowiła wrócić do niespełnionego postanowienia z końcowego etapu szkoły podstawowej. Na tę decyzję wpłynął w dużym stopniu aspekt rodzinny, powiązany ze śmierci jej mamy. Wtedy to, bez zbędnych wymówek postanowiła na poważnie już śpiewać i rozwijać się w kierunku wokalnym. Skupiła się na cower'ach znanych piosenek wykonawców rodzimej oraz zagranicznej muzyki rozrywkowej.
 |
| (źródło: archiwum Agnieszki) |
 |
| (źródło: archiwum Agnieszki) |
Do swojego hobby dołączyła naukę gry na gitarze, tak by odbiorca miał do czynienia z "rasową'' wokalistką. Cały czas konsekwentnie dąży do kreowania ideału, gdzie nieistotne jest to, czy robi to przed kamerką, studiu nagraniowym, miejscu zamieszkania lub w miejscu publicznym.
Swoje cower'y udostępnia na kanale Atleton i Smule.com. Swoim działaniem, pomimo własnych obowiązków i zajęć domowych, udowadnia, że muzyka i śpiew to jest... Jej całe życie.
Wracając do cytowanego na wstępie wiersza rodzimego poety, można uwierzyć w te słowa i urzeczywistnić je u siebie, bo:
Czasami człowiek musi
Inaczej się udusi...
Bo ja się wcale nie chwalę
Ja niestety mam talent
Jak głos wydaję z siebie
Wszyscy są w siódmym niebie.
W wolnych chwilach rozwija talent kulinarny, poświęcając czas na gotowaniu w domowym zaciszu. Psychiczny komfort odnajduje w pasji czytania literatury polskiej i zagranicznej, a w świecie rzeczywistym zatrzymuje piękno natury, oddając się fotograficznemu hobby. Te dwa, ostatnie zainteresowania, urealnia w pracy z programem AI - sztucznej inteligencji, gdzie ubarwia wątki z życia codziennego, za pomocą zdjęć czy filmików w języku polskim jak również angielskim.
Życzymy pani Agnieszce dalszej niegasnącej motywacji w spełnianiu swej muzycznej pasji.
opracowanie: Marcin Szwaja
| idź do góry | powrót |
 |
|
|
|
