Podporucznik piechoty, rezerwista ze Słaboszowa
Karol Goncik Słaboszów
(ur.: 28.04.1904 - zm.: 17.04.1940)
 |
Karol Goncik (fot. geni.com) |
9-12-2020
Podporucznik Karol Goncik; urodził się 28 kwietnia 1904 roku w Słaboszowie, woj. kieleckie; syn rolników - Antoniego i Marianny z domu Adamczyk. Absolwent seminarium nauczycielskiego w Jędrzejowie (1927) i SPRPiech. w Gródku Jagiellońskim (1929). Przydział wojskowy 16. Pułk Piechoty Ziemi Tarnowskiej.
Nauczyciel (krótkoterminowy) matematyki szkoły powszechnej w Działoszycach. Żonaty ze Stefanią z domu Makarewicz (również nauczycielka), miał córki Aleksandrę i Marię. W czasie pracy był słuchaczem Wolnej Wszechnicy w Warszawie.
Zapalony turysta, wędrował często po kraju, i tak m.in. uczestniczył w spływie kajakowym Nidą do Pińczowa, a potem Wisłą do Dęblina. Był jednym z pierwszych motocyklistów w Działoszycach i okolicy (w tamtym czasie na tym terenie, było to "coś"). Jego sprawność fizyczna i wrażliwość na los innych najpełniej ujawniły się w czasie groźnej powodzi w Działoszycach w 1937 roku. Za udział w akcji ratowniczej otrzymał Medal za Ratowanie Ginących od prezydenta RP Ignacego Mościckiego.
Na wojnę wyruszył razem z kierownikiem szkoły w Działoszycach Maciejem Kuźmińskim do obrony wschodnich rubieży Polski. Walczył w składzie 16 Pułku w 6 Dywizji Piechoty (grupa operacyjna Bielsko "Armia Kraków"). Kuźmiński wrócił do domu, natomiast Goncik dostał się do niewoli sowieckiej w Tarnopolu. Z obozu w Kozielsku do rodziny dotarła tylko jedna kartka datowana 20 stycznia 1940 roku, później była cisza. Żona wraz córkami okupację przeżyła w Działoszycach przy ul. Grabarskiej 8.
Kozielsk 20.01.40
Najukochańsza Stefuniu!
Do tej pory nie mam od Ciebie żadnej wiadomości martwi mię to ogromnie bo nie wiem, czy żyjecie. Pierwszy list wysiałem w listopadzie. O mnie się nie martw, pisz częściej, to może który list trafi do mnie.
Nie wiem kto przybył do naszej rodzinki, czy zdrowa jesteś. O mnie choćbym ja dłużej nie pisał - nie zważaj na to i pisz. Nie potrafię Ci wyrazić jak się martwię o was. Czy kierownik (...) wrócił (...) co robią Roman (...) czy nadal (?) mieszkają u nas. Ja jestem zdrów i jakoś się trzymam (...) mam, choć mrozy dochodzą do 47°. Cały czas staram się zachowywać przy zdrowi, dobrze się czuję przy tej diecie (...) tę jedną wiadomość (...).
Ppor. Karol Goncik znalazł się na liście NKWD z 13 VI 1940 r., nr 029/3, str. 477, poz. 19, sprawa nr 3560. Wywieziony z X. grupą w dniu 16 IV 1940 roku. Został zamordowany w 17 kwietnia 1940 roku, wieczorem, pochowany jest na Polskim Cmentarzu Wojennym w Katyniu.
W 2007 roku został pośmiertnie awansowany na stopień porucznika. W Zespole Szkół Samorządowych w Boguszowie - Gorcach (walbrzyszek.com) od 24 września 2009 rośnie poświecony mu Dąb Pamięci. 28 kwietnia 2012 roku Karol Goncik i Józef Kudelski zostali uhonorowani tablicą pamiątkową w Zespole Szkół im. Tadeusza Kościuszki w Działoszycach.
opracowanie: Andrzej Solarz
ŹRÓDŁA, BIBLIOGRAFIA:
- Katyń. Księga Cmentarna Polskiego Cmentarza Wojennego; Rada Ochrony Pamięci Walk i Męczeństwa; Warszawa 2000
- Adam Sznajderski; Miłość Ojczyzny; Pińczów-Wrocław 2018
- Lista osób zamordowanych w Katyniu, Charkowie, Twerze i Miednoje mianowanych pośmiertnie na kolejne stopnie
- ksiegicmentarne.muzeumkatynskie.pl
- geni.com
- timenote.info
- ogrodywspomnien.pl
- niedziela.pl
- katyn-pamietam.pl
|