Czy uczeń przerósł mistrza? - cz.1 dlaczego
nie sprzymierzyliśmy się z Niemcami i zostaliśmy zaatakowani przez ZSRR

Werner von Fritsch, Józef Beck i Werner von Blomberg, Berlin (lipiec 1935)
(źródło: wikipedia.org)

Warszawa, 12-09-2026

[...] mając te dwa pakty siedzimy na dwóch stołkach. To nie może trwać wiecznie. Musimy wiedzieć z którego spadniemy najpierw i kiedy.
Marsz. Polski Józef Piłsudzki do min. Spraw zagranicznych Józefa Becka po podpisaniu dwóch pokojowych paktów z sąsiadami

[...] gdybyśmy zawarli sojusz z Niemcami to po wojnie nikt nie chciałby z nami rozmawiać [...]
Minister Józef Beck - w odpowiedzi na pytanie dlaczego w 1939 r. nie sprzymierzyliśmy się z faszystowskim Niemcami



zajęcie - anschlos Austrii 12-13 marca 1938 r.
(źródło: wikipedia.org)
     Na wiosnę 1938 r. Austria pierwsza pada ofiarą polityki ustępstw prowadzonej przez Chamberlaina. 12 marca - w sobotę Hitler każe zając Austrię metodą faktów dokonanych i zatwierdzić jej wchłonięcie do III Rzeszy drogą plebiscytu. Jedynie Stany Zjednoczone Ameryki Północnej w proteście przeciw anschlusowi odwołują z Austrii swoich dyplomatów. Anglia i Francja godzą się z zaistniałą sytuacją. Mussolini zachowuje milczenie pamiętając że III Rzesza Niemiecka zaaprobowała aneksję Etiopii. Hitler telegrafuje do Rzymu "Duce nigdy panu tego nie zapomnę".

     W maju tego samego roku Hitler wywołuje kryzys sudecki a przy okazji instruuje admirała E.Readera - dowódcę Kriegsmarine "należy liczyć się z wojną ale przed rokiem 1944" i że Anglię on traktuje jako wroga III Rzeszy. Nakazuje też rozbudowę floty. Wobec tego Reader powołuje zespół do planowania, mający sprecyzować sposób prowadzenia wojny przeciwko Anglii.

     Latem 1938 r. podczas wykładu dla niemieckich wojskowych gen. Walter von Reichenau stwierdza "dwa lata doświadczeń wojennych w Hiszpanii dają więcej korzyści niż dziesięć lat szkolenia w warunkach pokojowych" i że traktuje on wojnę domową w Hiszpanii jako szkołę wojenną Niemiec.

     We wrześniu 1938 r. kiedy Hitler zwraca się przeciwko Czechosłowacji mocarstwa zachodnie występują przeciwko niemu ale tylko po to aby negocjować. Gotowość rządów obu mocarstw do rokowań unicestwia zamiar małej grupy niemieckich oficerów, aby w przypadku wojny z Czechosłowacją przedostać się do Hitlera i zabić go. Pomimo pokojowych uzgodnień w Monachium nadzieja na pokój okazuje się iluzją. Jednocześnie francuscy dyplomaci zauważają w radzieckiej polityce zagranicznej gotowość do nawiązania rozmów z rządem niemieckim jeśli tylko będzie taka okazja.

     2 października 1938 r. Wojska Polskie przekraczają graniczną rzekę Olzę i marszałek Śmigły - Rydz przybywa uroczyście do czeskiego niegdyś Cieszyna. W ten sposób Polska staje się wspólnikiem Hitlera przy podziale sąsiedniego kraju. Żołnierze węgierscy zajmują przygraniczne okręgi Słowacji przyznane Węgrom na mocy ustaleń pokojowych z Monachium. Francja podwaja wydatki na rozbudowę monstrualnej linii obronnej zwanej linią Maginota budowaną od końca lat dwudziestych. Ich środki nie wystarczają na wystawienie silnych i nowoczesnych jednostek pancernych.

     24 października Joachim von Ribbentrop - minister spraw zagranicznych III Rzeszy proponuje ambasadorowi RP Józefowi Lipskiemu uregulowanie wszystkich problemów utrzymujących się pomiędzy Polską a Niemcami. Negocjacje w tym zakresie ciągną się do wiosny 1939 r., kiedy to Polska jasno postawiła sprawę, że próby wchłonięcia Gdańska do Rzeszy i budowy korytarza z autostradą do Prus - że taka polityka musi doprowadzić do konfliktu.

Werner von Fritsch, Józef Beck i Werner von Blomberg, Berlin (lipiec 1935)
(źródło: wikipedia.org)
     Od jesieni 1938 r. zwiększa się liczba ofiar niemieckiego nacjonalizmu i antysemityzmu. Po terrorze nocy kryształowej żydowskich uchodźców przyjmuje Polska. W styczniu 1939 r. minister spraw zagranicznych II RP Józef Beck prowadzi ostatnia rozmowę z Hitlerem. Fuhrer jest bardzo miły i deklaruje że przykłada szczególną wagę do wspólnoty interesów Niemiec i Polski wobec ZSRR. Ze względu na radzieckie zagrożenie istnienie silnej Polski jest dla Niemiec koniecznością. Każda polska dywizja użyta przeciwko ZSRR pozwoli zaoszczędzić dywizję niemiecką. Nieco później Joachim v. Ribbentrop minister MSZ III Rzeszy proponuje Polsce dostęp do morza Czarnego twierdząc że to także morze. Propozycje zostają odrzucone przez polską dyplomację. Polski Minister Spraw Zagranicznych J.Beck jest wierny koncepcji politycznej swego mistrza marsz. J.Piłsudskiego utrzymywania równego dystansu wobec Berlina i Moskwy. Posiada jednak informacje wywiadowcze o zamiarach Hitlera dotyczące wojny najpierw z zachodem [dop. aut. - później z ZSRR]. Wie że już 12 stycznia 1939 r. na noworocznym przyjęciu korpusu dyplomatycznego w Kancelarii Rzeszy Hitler prowadził przyjacielską rozmowę z ambasadorem Związku Radzieckiego A.N.Mierekałowem co wzbudziło sensację w kołach dyplomatycznych. Dotychczas Hitler starannie unikał dyplomatów radzieckich.

     W rachubach Hitlera Polska wciągnięta do paktu antykominternowskiego ma w tej sytuacji być osłoną przed atakiem ZSRR na Niemcy, o który prawdopodobnie będą zabiegać Anglia i Francja. Ufa także sile polskiego oręża i zdolnościom wojskowym marsz. Rydza - Śmigłego. Po zakończonej klęską kampanii wrześniowej powie [...] zapewniano mnie, że w armii rezerwowej "Prusy" posiadam 12 dywizji, a maiłem gówno [...] [dop. autora - Armia rezerwowa "Prusy" zanim zdążyła się zmobilizować i zgrać bojowo w jednostkach organizacyjnych została najechana bezpośrednio po przegranej bitwie granicznej i kompletnie rozbita przez jednostki pancerne wroga].

por. hr. Ludwik Maria Łubieński
(źródło: niezalezna.pl)
     Sekretariatem polskiego MSZ i sprawami bieżącymi Ministerstwa Spraw Zagranicznych kieruje adiutant J.Becka por. hrabia Ludwik Maria Łubieński - bliski krewny Łubieńskich - właścicieli cukrowni Łubna w Kazimierzy Wielkiej. Po wojnie pracownik Radia Wolna Europa. Teoria spiskowa głosi, że jako nieprzejednany piłsudczyk był zamieszany w katastrofę gibraltarską, w której zginał Naczelny Wódz WP na Zachodzie i Premier Polskiego Rządu na uchodźctwie gen. Władysław Sikorski.

     10 marca 1939 r. w piątek podczas XVIII Zjazdu WKP (b) Stalin nieoczekiwanie oświadcza podczas przemówienia [...] z tendencyjnych wypowiedzi anglo - amerykańskich agentów daje się wyczytać chęć poszczucia na siebie Niemiec i Rosji [...] i zapewnia, że Niemcy nie mają żadnych planów aneksji Ukrainy. W ten sposób kwestionuje istnienie niemieckich planów agresji, o których wcześniej zapewniał. Okazuje III Rzeszy gotowość do przystąpienia do konstruktywnych negocjacji. Hitler szybko zajmuje właściwe stanowisko i twierdzi jednocześnie, że nic na ten temat nie wie. Tym przemówieniem Stalin zapewnił sobie status osoby, o której względy zabiegać będą zarówno mocarstwa zachodnie jak i Niemcy.

opracowanie: Piotr Staniszewski   

ŹRÓDŁA, BIBLIOGRAFIA:
  1. Kalendarium wydarzeń II wojny światowej Janusz Piekałkiewicz

Materiał pochodzi z portalu Internetowy Kurier Proszowski (https://www.24ikp.pl)

Zapraszamy!