W lutym 1947 roku zaginął bez wieści...
Leszek Nelicki ps. Hektor
(ur.: 25.05.1927 - zm.: ???)

biogram

Leszek Aleksander Nelicki ps. Hektor
(fot. Małopolski Słownik Biograficzny...)

Proszowice, 28-11-2019

Sierżant Leszek Aleksander Nelicki ps. Hektor; urodził się 25 maja 1927 roku w Krakowie. Był synem Józefa Aleksandra kapitana artylerii WP, zamordowanego w Katyniu i Ireny z d. Witkowskiej księgowej. Miał brata Janusza (por. AK, mgr wychowania fizycznego) i dwie siostry Marię (dr matematyki, pracownik AR) oraz Ewę (nauczycielka, zakonnica-Urszulanka).

     Uczęszczał do Publicznej Szkoły Powszechnej im. św. Marcina w Poznaniu. W 1932 r. wstąpił do 6. Drużyny Harcerzy im. T. Kościuszki. W maju 1935 r. złożył przyrzeczenie harcerskie, a w lipcu 1939 r. zdobył stopień ćwika. Bezpośrednio z obozu letniego we wrześniu 1939 r. był ewakuowany na wschód.

     Po zakończeniu kampanii wrześniowej 1939 roku przez Niemców pozostał na terenach okupowanych przez Sowietów. W styczniu 1940 r. został odnaleziony wraz z bratem przez PCK w Brześciu n/Bugiem i wrócił do kraju. W Warszawie na tajnych kompletach kontynuował naukę w zakresie szkoły gimnazjalnej.

     Od 6 stycznia 1942 pracował jako praktykant w majątku w Drożejowicach, a od 27 lutego 1943 r. w Koszycach. W obu tych miejscowościach wraz z matką i siostrami mieszkał u spokrewnionych z nim właścicieli majątków.

     W 1942 roku wstąpił do Armii Krajowej, przeszedł przeszkolenie wojskowe i sabotażowe. W 1943 r. w Miechowie, w czasie odbijania uwięzionych przez gestapo żołnierzy AK, został ranny w obie nogi. Zimą 1943/44 pozostawał w leczeniu. Po wyleczeniu ukończył kurs podoficerów piechoty i w wieku 17 lat zdał konspiracyjną maturę.

     Dowodził drużyną szkoleniową złożoną z dwudziestu ludzi. W lipcu 1944 r. uczestniczył w rozbrajaniu posterunków niemieckich w Koszycach i Brzesku Nowym oraz w walkach pod Witowem, Sokołowicami i Jaksicami. Po upadku Rzeczpospolitej Partyzanckiej 1944 został przydzielony do zwiadu konnego 106. DP AK. W jednej z potyczek otrzymał postrzał w podudzie. Po rekonwalescencji walczył w oddziale "Skrzetuski". W październiku 1944 r. został awansowany do stopnia kaprala. Ukończył szkołę podchorążych. Do stycznia 1945 r. był celowniczym km i zastępcą dowódcy drużyny szturmowej, a następnie jej dowódcą. Z powodu odnowienia się ran po postrzałach otrzymał dłuższy urlop zdrowotny, po którym do oddziału już nie wrócił.

warta honorowa przy ciałach poległych (zginęli 8 października 1944 r. kpt. Rudolf Dziadosz "Zasaniec", kpr. pchor. Jerzy Biechoński "Kłos", N. Zawartka "Ryś") od lewej: NN "Danek", Edward Radomski "N", NN "Hektor" [najprawdopodobniej NN "Hektor" jest to Leszek Nelicki; IKP] i pchor. Czesław Kośmider "Lubor"
(fot. Ziemi Miechowskiej w pokłonie...)

     W Krakowie podjął naukę na kursach maturalnych przy Liceum Spółdzielczym, pracując równocześnie do marca 1946 r. jako magazynier w piekarni rejonowej inż. H. Molickiego przy ul. Kazimierza Wielkiego 43. Po ujawnieniu się został zweryfikowany w stopniu sierżanta.

     Zaangażował się w pracę nad strukturami harcerskimi. W marcu 1945 r. założył 34. KDH im. A. Małkowskiego przy Szkole Powszechnej przy ul. Królowej Jadwigi. Drużynę tę prowadził jako drużynowy. W sierpniu 1945 r. zdobył stopień Harcerza Orlego. W maju 1946 r. przeniósł się do Wrocławia, gdzie podjął pracę jako kontraktowy sekretarz administracyjny w Obwodowym Urzędzie Likwidacyjnym przejmującym mienie poniemieckie. Równocześnie objął funkcję referenta drużyn w komendzie I Hufca Harcerzy, a następnie zastępcy komendanta hufca.

     W listopadzie 1946 r. otrzymał stopień Harcerza Rzeczypospolitej i został przybocznym komendanta Dolnośląskiej Chorągwi Harcerzy. Rozpoczął studia w Wyższej szkole Handlowej we Wrocławiu. Objął funkcję komendanta szkolnego hufca PW w I Gimnazjum i Liceum we Wrocławiu. Należał do PPS.

     17 lub 18 lutego 1947 roku zaginął bez wieści. Prawdopodobnie został aresztowany przez funkcjonariuszy UB w drodze do pracy. Poszukiwania prowadzone przez rodzinę nie przyniosły rezultatów.

Został odznaczony: Krzyżem Walecznych (dwukrotnie), Brązowym Krzyżem Zasługi z Mieczami, Medalem Zwycięstwa i Wolności (1946), Odznaką Grunwaldzką (1946).

opracowanie: red.   


ŹRÓDŁA, BIBLIOGRAFIA:
  1. Janusz Wojtycza; Nelicki Leszek Aleksander, "Hektor" (1927-1947) plut. pchor. AK, sierż. rez., instruktor harcerski; [w:] Małopolski Słownik Biograficzny Uczestników Działań Niepodległościowych 1939-1956. Tom 7
  2. Rudolf Zbysław Pasek ps. "Sprzączka"; Ziemi Miechowskiej w pokłonie. Wspomnienia wojenne; Warszawa 2010
  3. Dalsza lista ofiar katyńskich; [w:] Goniec Krakowski, piątek 25 czerwca 1943

  4. zbiory IKP

  5. krakowianie1939-56.mhk.pl
  6. bgbase.up.krakow.pl
  7. dlibra.kul.pl
  8. katyn-pamietam.pl

Artykuł pochodzi ze strony: Internetowego Kuriera Proszowskiego
Zapraszamy: http://www.24ikp.pl/skarby/ludzie/rp1944/n/nelicki_leszek/art.php