facebook
Czy jeszcze ktoś go pamięta? - koń domowy

    Dzisiaj jest wtorek, 18 grudnia 2018 r.   (352 dzień roku) ; imieniny: Bogusława, Gracjana, Laury MD Emigrantów    
 |   serwis   |   wydarzenia   |   informacje   |   skarby Ziemi Proszowskiej   |   Redakcja   |   tv.24ikp.pl   |   działy autorskie   | 
 |   ludzie ZP   |   miejsca, obiekty itp.   |   felietony, opracowania   |   kącik twórców   |   miejscowości ZP   |   ulice Proszowic   |   pożółkłe łamy...   |   RP 1944   | 
 |   artykuły dodane ostatnio   |   postacie   |   miejsca   |   wydarzenia   | 
 opracowania 
 | 

serwis IKP / Skarby Ziemi Proszowskiej / felietony, opracowania / opracowania / Czy jeszcze ktoś go pamięta? - koń domowy
O G Ł O S Z E N I A
patronaty IKP


Czy jeszcze ktoś go pamięta? - koń domowy

(fot. pl.wikipedia.org)

Proszowice, 28-08-2018

     Kiedyś, rozpoznawalnym symbolem wsi polskiej był koń. Zawsze widoczny na lokalnych drogach zaprzęgnięty w wozie. Lub pracujący na wyżynnych i nizinnych terenach geograficznych naszego kraju. Dziś coraz rzadziej spotyka się to zwierzę, które było na co dzień wykorzystywane w pracach polowych. Już prawie całkowicie zostało zastąpione przez konie mechaniczne - ciągniki. Pełni teraz funkcje rekreacyjną w gospodarstwach agroturystycznych lub rehabilitacyjną w hipoterapii.

     Koń, jest to ssak nieparzystnokopytny z rodziny koniowatych. Przodkami jego był tarpan - dziki gatunek kuców. Zamieszkiwały one otwarte, stepowe obszary XVIII Europy. Warto przypomnieć sobie charakterystykę tego pomocnika gospodarza, patrząc z punktu wiejskich wspomnień i przeżyć lat dziecinnych. Jest to nawiązanie do poprzedniego tematu w felietonie pt: Wóz konny.

     W Polsce występują 3 zasadnicze grupy ras i typów koni. Są to: zimnokrwiste, gorącokrwiste i prymitywne. Najlepsze, najbardziej wytrzymałe w pracy okazują się te konie, które są chowane na danym terenie od szeregu pokoleń i są jakby zrośnięte z miejscowymi warunkami naturalnymi. Są to tzw. konie pogrubione sprawdzają się zarówno w rolnictwie jak i transporcie.

Budowa konia:

  1. Części łba: potylica, ciemię, czoło, nos, nozdrza, chrapy, ganasze.
  2. Tułów: staw barkowy, ramię (barki), łopatka, kłąb, grzbiet, lędźwie ("nerka"), guz biodrowy, wyrostek kulszowy (siedzieniwy).
  3. Kończyny: pod ramię (podbarcze), nadgarstek (napięstek), nad pięcie, staw pęcinowy, korona, łokieć, szczotka, pęcina, kolano, podudzie, staw skokowy.
(fot. nadesłane)

Przy ocenie konia, zwracano baczną uwagę na jego chód

     Od chodu konia zależało w znacznej mierze jego przydatność do pracy. Koń o dobrym, posuwistym chodzie przebywa drogę szybciej. Prędzej zaorze, zabronuje czy też wykona inna pracę w polu. Wiele maszyn rolniczych, jak na przykład żniwiarka, kosiarka czy kopaczka, o wiele sprawniej działa wtedy, gdy są ciągnięte z pewną szybkością. A ona zależy przede wszystkim od tego, czy konie odznaczają się dobrym i energicznym stępem, (chód, kłus, cwał, galop). Przy kupnie konia próbowano go w wozie i przekonywano się czy rusza się chętnie i spokojnie. Jak idzie, a przyhamowawszy sprawdzano - czy dobrze i chętnie ciągnie.

(fot. nadesłane)
  1. Próba szybkości w kłusie.
  2. Próba szybkości w stępie.
  3. Próba siły i umiejętności ciągnięcia
     Typowy pokarm spożywany przez konia w ciągu roku: ziarno - (owies, żyto, jęczmień, bobik, kukurydza) i częściowo otrąb, ziemniaki, buraki półcukrowe, marchew, siano i słoma z mieszanek roślin strączkowych, zielonki, słoma na sieczkę i ściółkę.

     Koń należy do zwierząt o łagodnym usposobieniu i wrodzonej żywiołowości temperamentu. Łatwo poddaje się woli człowieka. Przez właściwe obchodzenie się z koniem od źrebięcia człowiek "urabia" jego charakter. Trzeba pamiętać, że dobroć i cierpliwość, a jednocześnie odpowiednio zastosowana stanowczość oraz śmiałość - to podstawowe zasady postępowania z koniem.

    Koń rozróżnia łagodne przemawianie, które go uspokaja, od głosu podniesionego czy karcącego za przewinienie. Gospodarz postępujący umiejętnie potrafi odpowiednim tonem głosu kierować koniem i uczynić go posłusznym swej woli. Jeżeli koń jest złośliwy i przejawia chęć kopania lub gryzienia, nie należy bać się go i uciekać. Trzeba stanąć obok niego tak, aby udaremnić jego zamiary. Odważna postawa, skarcenie ostrym głosem i wzrokiem. Podniesienie ręki bez bicia! - to najlepsze sposoby, które należy w takich wypadkach stosować.

    Aby wychować wartościowego konia, trzeba posiadać niezbędne wiadomości z zakresu hodowli, zamiłowanie oraz odpowiednie warunki wychowu. Prawidłowy wychów każdego zwierzęcia wymaga stosunkowo dużych nakładów i starań. Ale za to dobrze odchowane zwierzę służy długo i daje gospodarzowi więcej korzyści i satysfakcji.

cdn.

opracował: Marcin Szwaja   



idź do góry powrót


 warto pomyśleć?  
Raj nie jest z tego świata, ale są na nim jego fragmenty.
(Anonim)
grudzień  18  wtorek
grudzień  19  środa
grudzień  20  czwartek
grudzień  21  piątek
DŁUGOTERMINOWE:


PRZYJACIELE  Internetowego Kuriera Proszowskiego
strona redakcyjna
regulamin serwisu
zespół IKP
dziennikarstwo obywatelskie
legitymacje prasowe
wiadomości redakcyjne
logotypy
patronat medialny
archiwum
reklama w IKP
hierarchia
parametry
miejsce prezentacji
ceny
przyjaciele
copyright © 2016-... Internetowy Kurier Proszowski; 2001-2016 Internetowy Kurier Proszowicki
Nr rejestru prasowego 47/01; Sąd Okręgowy w Krakowie 28 maja 2001
Nr rejestru prasowego 253/16; Sąd Okręgowy w Krakowie 22 listopada 2016

KONTAKT Z REDAKCJĄ
KONTAKT Z REDAKCJĄ         KONTAKT Z REDAKCJĄ         KONTAKT Z REDAKCJĄ         KONTAKT Z REDAKCJĄ         KONTAKT Z REDAKCJĄ